سورا

 
شايد دلتنگی
نویسنده : رزا صدراشکوری - ساعت ۱٢:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/۱٠/٢٥
 

 

نه هر که چهره بر افروخت دلبری داند               نه هر که آینه سازد سکندری داند

نه هر که طرف کله کنج نهاد و تند نشست               کلاهداری و ایین سروری داند

تو بندگی چو گدایان بشرط مزد مکن            که دوست خود روش بنده پروری داند

غلام همت آن رند عافیت سوزم                          که در گدا صفتی کیمیاگری داند

وفا وعهد نکو باشد ار بیاموزی                    وگر نه هر کو تو بینی ستمگری داند

بباختم دل دیوانه و ندانستم                             که آدمی بچه ای شیوه پروری داند

هزار نکته باریکتر زمو اینجاست                      نه هر که سر بتراشد قلندری داند

مدار نقطه بینش زخال تست مرا                      که قدر گوهر یکدانه جوهری داند

بقد وچهره هر انکس که شاه خوبان شد                جهان بگیرد اگر دادگستری داند

زشعر دلکش حافظ بود اگاه                        که لطف طبع و سخن گفتن دری داند

 

 

امشب از سر دلتنگی رفتم سراغ حافظ .شاید حجوم دلتنگیها و روزمرگی که داشت من و با خودش می برد باعث شد .شایدم نه!

چون هیچ چیز مطلق نیست .همه چیز نسبیه و من دیگه ایمان آوردم به این مطلب . پس این لحظه ها که میان و میرن کاش به خوبی بگذره تا وقتی بر میگردم غمگین نشم.

هروقت دلتنگ میشدم .تنها بودم .هرچند گاهی همه ما تنهاییم و به این تنهایی نیاز داریم . یه کسی بود یه دوست خوب که سهیم میشد تو دلتنگی ها و گره های زندگی ام . ومن و وادار میکرد بهتر فکر کنم . یه مشاور یه دوست یه .......هر چی که دوست دارین اسمشو بذارین.اما حالا که نیاز داشتم کمکم کنه دیدم نیست .دیدم انگار خیلی وقته ندارمش .دلم گرفت . میبینین حتی اونی که اینقدر بهتون نزدیک وقابل لمسه یهو میبینین نیست.

دل تنگش شدم و از حافظ که همیشه؟؟!!! هست کمک خواستم .

کاش قدر همدیگرو بهتر بدونیم .

وبه حضور همدیگر ایمان داشته باشیم .

اگه به دعا اعتقاد دارین دعا کنین پیداش کنم .اگه نه واسم آرزو کنین .هرچند دیگه یقین هم ندارم که اگه پیداش کنم خودش باشه ؟! یا ما همون قدیمی ها باشیم.